Хоҳари ӯ аз дӯстдухтари худ, ки тасвири фоҳишаи ӯро кашидааст, ба ҳаяҷон омад - чӣ қадар лоғар ва ҳамвор буд. Бародараш ӯро ором кард ва андозаи камар ва камарашро чен кард ва ба ӯ итминон дод, ки вай олӣ аст! Албатта, миннатдории ў нокофї буд – хурўси бародарашро мемакид, аммо магар духтар сазовори њамдардї набуд? Вақте ки ӯ мехост, ки аллакай сари худро аз даст диҳад, ӯ ба вай иҷозат намедод - агар вай калон шудан мехост, онро фурӯ барад. Ва чунин менамуд, ки нутфааш ба вай маъқул буд. Акнун вай ҳамеша метавонист ба ӯ такя кунад.
Вақте ки ин ду хоҳар ба ӯ pussies худро доданд, бародар рӯҳафтода шуд. Чеҳраи ӯ эпикӣ буд. Духтари осиёӣ барои соли нав ба ӯ чунон тӯҳфаи олӣ дод, ки бародар аз афташ интизор набуд. Духтари осиёӣ тасмим гирифт, ки гурбаро аз думаш накашад ва дарҳол ба кор даромад, ба шарте ки фурсати истифода аз он вуҷуд дошт. Дар сегона муваффақ буд, конча танҳо аз киска хоҳари худ рехт.
Вика, хеле?